Run of Network (RON)

Run of network (RON) is een aankoopoptie voor advertenties waarbij een campagne overal en op alle sites, apps of feeds in de inventaris van een netwerk kan worden weergegeven, in plaats van beperkt te zijn tot specifieke plaatsingen, verticals of handmatig geselecteerde uitgevers. Het is de breedste targetinginstelling die de meeste self-servedashboards bieden, en het is vaak de standaard waarop een nieuwe campagne start voordat je iets verfijnt.

Hoe RON-targeting in de praktijk werkt#

Op de meeste native self-serveplatformen staat RON aan één uiteinde van een targetingspectrum. Aan het smalle uiteinde kun je een whitelist van specifieke goedgekeurde sites bouwen, of leunen op contextual targeting om je advertentie te koppelen aan relevante contentcategorieën. RON slaat beide over en opent de campagne voor de volledige pool van het netwerk, alleen aangevuld met basisfilters zoals geo targeting of apparaattype. Mediainkoop voor native advertenties behandelt waar RON past in een typische campagneopbouw, meestal als startpunt voor volume voordat je optimaliseert naar beter presterende plaatsingen.

De benaming is niet universeel tussen netwerken. Sommige dashboards labelen de brede optie "run of network" expliciet, terwijl andere het simpelweg presenteren als de standaardstatus voordat je een filter op siteniveau toepast, dus het is de moeite waard om precies na te gaan wat de standaardtargetinginstelling van een bepaald platform daadwerkelijk dekt voordat je ervan uitgaat dat het overal hetzelfde betekent.

Wanneer RON zinvol is, en wanneer niet#

Het belangrijkste voordeel van RON is bereik en, meestal, lagere CPC's dan bij een aankoop met een strakke whitelist, omdat je concurreert om de breedste, minst gecureerde voorraad van het netwerk. Dat maakt het een redelijk startpunt wanneer je een nieuw aanbod of een nieuwe geo test en snel volume nodig hebt om te zien wat converteert voordat je weet welke specifieke plaatsingen belangrijk zijn. Het nadeel is controle: je landt op een bredere mix van contexten, waarvan sommige niet passen bij je normen voor brand safety, en de prestatievariatie is doorgaans hoger dan bij een gecureerde aankoop.

Het praktische patroon waar de meeste mediabuyers uiteindelijk op uitkomen, is eerst breed starten met RON om data te verzamelen, vervolgens slecht presterende sites uitsluiten en verfijnen naar een whitelist zodra er genoeg budget is uitgegeven om te zien waar resultaten zich daadwerkelijk clusteren. Een veelgebruikte aanpak is om RON te draaien met een bescheiden testbudget gedurende enkele dagen, prestaties op plaatsingsniveau op te halen, alles met volume maar zonder conversies te verwijderen, en pas daarna te beslissen of een strakkere whitelist het verminderde bereik waard is. Het begrijpen van hoeveel native advertenties kosten op RON-niveau versus whitelistniveau helpt realistische budgetverwachtingen te stellen voordat je je vastlegt.

Zien welke adverteerders en creatives blijven draaien op een bepaald netwerk is ook een handige kortere weg. De Taboola-advertentiebibliotheek van OpenAdLibrary toont vastgelegde creatives en hoe lang ze zijn waargenomen terwijl ze draaiden, wat je helpt te beoordelen wat adverteerders volhouden voordat je beslist hoe strak je je eigen aankoop target.