Test Etme ve Bütçe Ölçeği Bölüşümü: Dogma Olmayan %70/%20/%10
%70/%20/%10 bir inanç gibi tekrarlanıyor, ancak doğru test-etme ve ölçekleme bölüşümü kazanan envanteriniz ve yorgunluk oranınıza bağlıdır, sabit bir yüzdeye değil. İşte bunun yerine kullanabileceğiniz çerçeve.

Medya alıcıları arasında dolaşan bir pratik kural, bütçenin kabaca %70'ini kanıtlanmış kazananlara, %20'sini hâlihazırda çalışan reklamların yakın varyantlarına ve %10'unu gerçekten yeni yaratıcı ya da teklif testlerine koymaktır. Bu makale, bu %70/%20/%10 bölüşümü için hiçbir platform kılavuzuna ya da çalışmaya atıf yapmaz; dolayısıyla bunu ve aşağıdaki, adı geçen bir kaynağı olmayan diğer tüm sayıları, kıyas ölçütü ya da kural değil, ayarlanacak örnekleyici bir varsayım olarak ele alır. Burada "kazanan", yalnızca yayında gördüğünüz bir reklam değil, kendi kampanya verinizde kendi CPA ya da kâr hedefinizi karşılamış bir yaratıcı anlamına gelir. Doğru bölüşüm, şu anda kaç kazananınız olduğuna, en iyi yaratıcınızın ne kadar hızlı yorulduğuna ve kötü bir test haftasını atlatmak için ne kadar koşulunuz olduğuna bağlıdır.
Oranın neden önemli olmadığını açıklama#
%70/%20/%10 çerçevesi (ya da kime sorduğunuza bağlı olarak %80/%15/%5 veya %60/%30/%10) kolay hatırlandığı ve başka hiçbir bilgisi olmayan bir alıcıya başlangıç noktası verdiği için tekrarlanır. Ancak yanlış soruya yanıt verir. Alıcıların aslında vermesi gereken karar, "hangi yüzdeyle test yapmalıyım" değil, "kampanyayı tehdit etmeden bu hafta ne kadar kaybetmeyi göze alabilirim ve kazanan akışını sürdürmek için aynı anda kaç yaratıcı konseptinin çalışıyor olması gerekir" sorusudur.
Bu iki soru, hesap büyüklüğüne göre çok farklı bölüşümler üretir. Toplamda günlük $500 harcayan ve bunun %10'uyla test yapan bir alıcıyı ele alalım: bu, yeni bir kazanan bulmak için günde $50 demektir. Günlük $10,000 harcayan bir alıcının ise test için günde $1,000'ı vardır. Yalnızca örnekleme amacıyla, okunabilir bir yaratıcı testinin günde yaklaşık $200 ila $250 gerektirdiğini varsayalım (bu, bu örnek için bir varsayımdır, tipik bir maliyet değil: gerçek rakam CPA'nıza, coğrafyanıza ve sektörünüze bağlıdır). Bu varsayımla ilk alıcı tek bir testi bile finanse edemez, ikincisi ise dört ya da beş testi paralel çalıştırabilir. Yüzde aynıdır; pratik test kapasitesi ise değildir.
Bölüşümünüzün gerçek girdileri#
Kazanan envanteri. Şu anda çalışan bir reklamınız varsa ve erken yorgunluk işaretleri gösteriyorsa, %10'dan daha agresif test yapmanız gerekir; çünkü bir kötü hafta içinde kazananlarınız sıfıra düşebilir. Farklı açılarda beş istikrarlı kazananınız varsa, ölçeklemeye daha çok odaklanabilir ve daha temkinli test edebilirsiniz.
Yorgunluk oranı. Native yaratıcı yorgunluğu zaman çizelgeleri sektöre, ağa ve izleyici büyüklüğüne göre değişir ve olağan açıklama, frekans arttıkça ve aynı izleyici segmenti reklamı tekrar tekrar gördükçe performansın düşmesidir. Tipik bir kazananın çürüme başlamadan önce kaç gün sürdüğünü izleyin ve test bütçenizi bu noktadan önce bir yedek hazır olacak şekilde ayarlayın, sonrasında değil. Altta yatan mekanizma için creative fatigue bölümüne bakın.
Hesap koşulu. İşletme, harcama küçülmeden önce kaç kötü haftayı absorbe edebilir? Daha ince bir koşul, yeni kazananları bulma hızını yavaşlatsa bile daha küçük, daha temkinli bir test tahsisatı gerektirir; bu bir takas ve formül yoktur.
Öğrenme başına test maliyeti. Gerçek bir cevabın maliyeti esas olarak CPA'nıza bağlıdır, bu yüzden bunu kendi rakamlarınızdan hesaplayın. Varsayımsal rakamlarla, $30 CPA'da beş dönüşüm yaklaşık $150 harcama gerektirir; $90 CPA'da beş dönüşüm ise yaklaşık $450. Ağlar kendi kılavuzlarını yayımlar ve bunlar farklıdır. MGID'in yardım merkezi yaklaşık 5,000 ila 10,000 tıklamalık bir test bütçesi önerir ve 12 sentlik CPC'de 5,000 tıklama için $600 örneğini verir. Revcontent'in yardım merkezi, verileri analiz etmeden önce yaratıcıların bir hafta ya da en az $300 ila $500 harcayana kadar çalışmasına izin vermeyi önerir. Realize (Taboola) şöyle der: "Kampanya başına önerilen günlük bütçe, CPA hedefinizin 10 katı ya da en az $50 USD'dir." Her biri o ağın kendi önerisidir; hangi ağda test etmenin daha ucuz olduğunun bir sıralaması değildir. Test tahsisatınızı gerçek bir cevabın maliyetine göre ayarlayın, rastgele bir dolar rakamına göre değil.
Sabit oran yerine pratik bir çerçeve#
- Yüzde yerine bir test tabanı belirleyin. En az iki gerçek yaratıcı ya da açı testini istatistiksel olarak anlamlı bir örneklemle çalıştırmak için gereken minimum haftalık dolar tutarını kararlaştırın. Bu, toplam harcamanız ne olursa olsun tabanınızdır.
- Kazanan tahsisatını kalan bütçeyi dolduracak şekilde ölçekleyin, ancak tek bir yaratıcı ya da yayıncıya giden miktarı sınırlayın; çünkü yayıncı düzeyindeki performans verileri, güçlü bir kampanyanın bile zayıf bölgelerinin olduğunu ve her şeyi orantılı olarak ölçeklemek yerine bu bölgelerin kırpılmasının daha mantıklı olduğunu gösterebilir.
- Orta bir katmanı yineleme için ayırın, tamamen yeni konseptler için değil: kazanan bir kancanın varyasyonları, kanıtlanmış bir başlıkta yeni bir görsel, farklı bir CTA. Yinelemeler genellikle tamamen yeni konseptlerden daha ucuza üretilir ve daha sık tutabilir; ancak bunu varsaymak yerine kendi test kaydınızla kontrol edin. Bu orta katman, %70/%20/%10 içindeki "%20"nin oynadığı roldür.
- Aylık değil, haftalık gözden geçirin (önerilen bir ritim, araştırılmış bir aralık değil). Kazananlar yorgunluk gösterdikçe ve yeni testler ya başarılı ya da başarısız oldukça doğru bölüşüm kayar; yaratıcınız haftalar içinde bozuluyorsa sabit bir aylık tahsis çabuk bayatlayabilir.
Test bütçesinin aslında nereye gitmesi gerektiği#
Her ağ ya da coğrafya eşit test harcamasını hak etmez. Daha ucuz coğrafyalar ve ağlar, daha hızlı ve daha ucuz bir okuma sağlayabilir; bu yüzden bazı alıcılar yeni bir açıyı Tier-2 bir coğrafyada MGID ya da Revcontent üzerinden test edip, ardından Tier-1 bir Taboola kampanyasına bağlar; çünkü yanlış bir cevabın maliyeti daha düşüktür. Bu kalıbın ne kadar yaygın olduğuna dair verimiz yok ve maliyetler CPA'nıza ve her coğrafya ile sektördeki rekabete bağlıdır; bu yüzden nerede test edeceğinizi seçmeden önce gerçek maliyetleri karşılaştırın. Ucuz bir coğrafyada çalışan bir açı diğerine taşınmayabilir; çünkü izleyici, dil, teklif ekonomisi ve yayıncı karışımı farklıdır; bu yüzden ucuz coğrafya sonucunu kanıt değil, ikinci bir test çalıştırmak için bir sebep olarak ele alın. Sıfırdan bir konsept için test bütçesi harcamadan önce, rakiplerinizin sektörünüzde çalıştırdığı yaratıcılara bakmak test etmeye değer açılar önerebilir. Yayında görülmüş bir reklam, kârlı olduğunu göstermez; bu yüzden onu neyi test edeceğinizi seçmek için kullanın, test etmeyi atlamak için değil.
Farklı hesap büyüklüklerinde örnek bir çalışma#
Her ikisi de nominal olarak %70/%20/%10 bölüşümü çalıştıran iki hesabı ve baştan sona varsayımsal rakamları ele alalım. Hesap A günlük $400 harcıyor, yani %10 test tahsisi günde $40. Hedef CPA'sının $50 olduğunu varsayalım. O zaman günde $40, günde bir dönüşümün altında bir sonuç alır; tüm testler birlikte bir haftada yaklaşık 5.6 dönüşüm (haftalık $280 harcama bölü $50 CPA) eder ki bu, iki konsepti birbiriyle karşılaştırmak için çok azdır. Ayrıca bu tutar, Revcontent'in bir kampanyanın günlük bütçesi için belirlediği ve MGID'nin bir kampanyanın genel ya da günlük bütçe sınırı için belirlediği $50 minimumunun altındadır (MGID ayrıca $100 minimum depozito ister); dolayısıyla bu iki ağdan hiçbirinde ayrı bir test kampanyasını finanse edemez. Hesap B günlük $8,000 harcıyor, yani %10'u günde $800. Aynı $50 CPA'da bu, günde yaklaşık 16 dönüşüm alır. Dört teste bölündüğünde her biri günde yaklaşık $200 ve günde yaklaşık 4 dönüşüm, yani bir haftada yaklaşık 28 dönüşüm alır. Bunun güvenilir bir okuma olup olmadığı, konseptler arasında tespit etmeniz gereken farkın ne kadar büyük olduğuna bağlıdır.
Hesap A için çözüm genellikle "daha az test et" değil, oranı yeniden yapılandırarak test tabanını yüzde yerine sabit bir dolar tutarı haline getirmektir. Diyelim ki taban günde $150 (varsayımsal bir rakam). Bu, Hesap A'nın günlük $400 harcamasının 37.5'i değil, %37.5'idir; dolayısıyla günde ek $110'un diğer tahsisatlardan gelmesi gerekir. Tamamı kazanan tahsisatından gelseydi, %70/%20/%10 başlangıç noktasında bu tahsisat günde $280'den $170'e düşerdi. Küçük bir hesabın bunu karşılayıp karşılayamayacağı bir koşul kararıdır ve bunu hiçbir formül çözmez. Alternatif, test kalitesini kullanılabilir veri ürettiği noktanın altına düşürmektir. Gerçek bir örnekleme ulaşamayan bir test daha ucuz değildir; kullanılabilir bir cevap üretmeden para harcar.
Bölüşümünüzün değişmesi gerektiğini gösteren sinyaller#
Planlı bir gözden geçirmeyi beklemek yerine izlenmeye değer birkaç örnek tetikleyici. Eşikler örnekleyicidir; kendinizinkini hesabınızın geçmişinden belirleyin:
- En iyi yaratıcınızın performansı iki hafta üst üste düşmüş. Bu, erken bir yorgunluk sinyali olabilir (önce mevsimselliği, teklif ya da bütçe değişikliklerini ve izleme sorunlarını eleyin); öyleyse test hattınızın hazır bir adayı olması gerekir; kazanan tamamen çürüdükten sonra sıfırdan başlamak değil.
- Test hit oranınız son zamanlarda olağanüstü yüksek. Son beş testinizden üçü geçerli kazanana dönüşmüşse, yararlandığınız açı havuzu olağanüstü verimli olabilir; ancak beş test küçük bir örneklemdir ve bir seriyi şans da açıklayabilir. Bunu, sektörün değiştiğinin kanıtı değil, bir süre biraz daha fazla test yapmak ve oranın korunup korunmadığını görmek için bir sebep olarak ele alın.
- Ay boyunca test harcamanıza rağmen yeni kazananınız hiç yok. Bu, test konseptlerinizin nereden geldiğine bakmanız gerektiği sinyalidir; oranı değiştirmek zorunda olmayabilirsiniz; zayıf konseptlere daha fazla bütçe ayırmak sadece bütçeyi daha hızlı yakar.
Bölüşümle ilgili yaygın hatalar#
- Sonuçlara bakılmaksızın oranı sabit tutmak. Test yüksek bir hit oranı üretiyorsa, bu oranı daha da artırmak gerekir; %10'da mekanik olarak sınırlamak doğru değildir.
- Bir anda çok fazla değişkeni test etmek. Başlık, görsel ve açılış sayfasını aynı anda değiştiren bir test, hangi değişikliğin etkili olduğunu söylemez. Bütçe izin veriyorsa değişkenleri izole edin.
- Testleri çok erken sonlandırmak. Yetersiz fonlanan testler bir ya da iki gün içinde değerlendirildiğinde genellikle gürültüye dayanır; gerçek örneklem büyüklüğüne göre bütçeyi ayarlayın, ardından karar verin.
- "Ölçekleme" harcamasını asla gözden geçirmemek. Kazananlara ayrılan para set-and-forget değildir; hâlâ yayıncı, cihaz ve coğrafya bazında teklif disiplinine ihtiyaç duyar, kazananın kazanmaya devam etmesini sağlar.
Bölüşümünüzün işe yarayıp yaramadığını nasıl anlarsınız#
Dört haftalık kaydırmalı bir pencere üzerinden basit bir oran izleyin (önerilen bir pencere, araştırılmış bir aralık değil): test için harcanan dolar ile üretilen yeni kazanan sayısı. Bu oran kötüleşiyorsa (yani kazanan başına daha fazla test harcaması), sebep bölüşüm yüzdesi olmayabilir; test edilen konseptlerin kalitesi olabilir. Rakiplerinizin çalıştırdığını gördüğünüz açılar ve kendi geçmiş sonuçlarınız gibi daha iyi girdiler, bütçe oranını yeniden karıştırmadan önce kontrol etmeye değerdir. Bir rakibin reklamı, bir açının kullanımda olduğunu gösterir, kâr getirdiğini değil; bu yüzden ölçeklemeden önce onu test edin.
%70/%20/%10, yeni bir hesabın ilk gününde başlanabilecek olası bir noktadır; araştırılmış bir kıyas ölçütü değil, örnekleyici bir varsayım olarak. Dördüncü haftaya geldiğinizde, sayıyı bir blog gönderisinde okuduğunuz bir kural değil, kendi yorgunluk oranınız, kazanan sayınız ve test hit oranınız belirlemeli.







