TCF Onay Dizesi

TCF onay dizesi, bir kullanıcının IAB Europe'un Şeffaflık ve Onay Çerçevesi (TCF) kapsamında hangi onay seçimlerini yaptığını kaydeden ve teklif isteğiyle birlikte hareket eden, böylece reklam tedarik zincirindeki her satıcının o izlenim üzerinde harekete geçmeden önce ne yapmaya izinli olduğunu kontrol edebilmesini sağlayan kodlanmış bir metin parçasıdır.

Dizenin içinde ne var#

Dize, kullanıcının hangi "amaçlara" (bir cihazda bilgi depolama veya kişiselleştirilmiş bir reklam profili oluşturma gibi) onay verdiğini, IAB Europe'un kayıtlı satıcı listesindeki hangi belirli satıcılara onay verdiğini ve onayın ne zaman ve nasıl alındığına dair bazı meta verileri, sıkıştırılmış bir base64 tarzı formatta kodlar. İnsan tarafından okunabilir değildir, ancak tamamen belirlenmiştir: TCF standardını uygulayan herhangi bir sistem onu aynı şekilde çözebilir, ki bu da tüm amacıdır. Bir yayıncının onay yönetim platformu dizeyi oluşturur ve bu dize, bir talep tarafı platformuna giden yolda başlık teklif verme sarmalayıcıları, arz tarafı platformları ve reklam borsalarından geçen teklif isteğine eklenir.

Reklam tedarik zinciri neden buna güveniyor#

TCF bunu standartlaştırmadan önce, her satıcının onayı temsil etmek için kendi gelişigüzel yolu vardı veya hiç yolu yoktu, bu da yayıncıdan üç adım uzaktaki bir talep ortağının onayın gerçekten toplandığını doğrulamak için güvenilir bir yolu olmadığı anlamına geliyordu. TCF dizesi, zincirdeki herkese "bu satıcının bu kullanıcının verilerini bu amaç için işlemesine izin var mı" sorusuna aynı makine tarafından okunabilir cevabı vererek bunu düzeltti. Bu, bir AB kullanıcısını kapsayan bir gerçek zamanlı teklif verme açık artırmasının, her satıcının ayrı ayrı bir onay veritabanını sorgulamasına gerek kalmadan, milisaniyeler içinde, açık artırma hızında ilerleyebilmesinin nedenidir.

Pratik başarısızlık modu, dizenin eksik, hatalı biçimlendirilmiş olduğu veya kullanıcının tarayıcısının CMP'nin çalışmasını tamamen engellediği durumlardır. Çoğu satıcı bunu varsayılan olarak "onay yok" olarak ele alacak şekilde yapılandırılmıştır, yani kişiselleştirme amaçları için teklif vermezler; bu da raporlamada herhangi bir yerde belirgin bir hata atmadan, bir Avrupa kampanyasının adreslenebilir havuzunu sessizce küçültür.

Geri kalan yığınla nereye uyuyor#

TCF dizesi, bir yayıncının envanterini kimin satmaya yetkili olduğunu doğrulayan ads.txt veya sellers.json dosyalarının yerini almaz. Farklı bir sorunu çözer: "bunu satmaya kim yetkili" değil, "bu belirli kullanıcının verileri ne için kullanılmaya izinli." Her iki kontrol de modern bir programatik açık artırmada bağımsız olarak çalışır ve herhangi birindeki bir boşluk, nedene işaret eden net bir hata mesajı olmadan doluluk veya teklif vermeyi sessizce bastırabilir.

Eğer sadece spesifikasyonu okumak yerine, reklam teknolojisinin onay kapıları etrafında nasıl davrandığını denetliyorsanız, OpenAdLibrary'nin reklam istihbaratı dizinini coğrafyalar arasında gözden geçirmek, aynı reklamveren için onayın yoğun ve hafif olduğu pazarlar arasında yaratıcı karışım ve hacmin aslında nasıl değiştiğini görmenin hızlı bir yoludur.